Bianca’s Blog #2 Solo apparatuur

“Ik merk helemaal niets aan jou!” hoor ik al zolang als ik leef. En het is zo: ik kan goed liplezen, 1 op 1 gaan gesprekken eigenlijk altijd nog prima en mijn arsenaal aan compensatietrucjes komt elke dag nog van pas.

Vroeger was het voor mij een compliment, dat mensen niets aan mij merkten. Ik zei dan ook: “Dank je wel”. Ik voelde het als scoren. Ik voelde het alsof ik mijn opdrachten goed had gemaakt. Ik voelde het alsof ik een buitengewoon goede prestatie had neergezet door zo ‘gewoon’ mogelijk mee te komen.

Achteraf denk ik: “What the hell was I thinking?”. Wat een energie kost het om steeds alert te zijn op wanneer iemand iets tegen je zegt. Of om van mijzelf te vragen om tot het uiterste te gaan om vergaderingen te kunnen volgen op mondbeeld. Om altijd met schouders naar voren te zitten. En als iemand opzij kijkt of onduidelijk praat, toch te proberen de context vast te houden en de missende woorden in te vullen. ’s Avonds lag ik uitgeput op de bank om de volgende dag weer precies hetzelfde te doen.

Het eindigde ook in een mega burn-out toen ik 27 jaar was. Ik lag thuis op de bank en langzaam kwam het inzicht: ik pleeg roofbouw op mijzelf. Mijn grootste handicap was mijn behoefte aan de woorden: “ik merk niets aan jou”.
Tijdens mijn burn-out gooide ik het roer om. Ik investeerde in coaching van Wendelina Timmerman van Hooridee. Zij bracht mij life-changing inzichten. En ik begon met accepteren dat ik niet alles alleen hoef op te vangen en dat ‘samenwerken’ een sleutelwoord is.
Bijvoorbeeld, ik voel me niet meer ‘lastig’ of teleurgesteld in mijzelf als ik:

1. Om herhaling vraag (variërend van 1 tot 3 keer waarna ik vraag of de ander het wil opschrijven).
2. Niet reageer als iemand mij roept. (ik ben hier ook niet meer voortdurend alert op)
3. Soms een antwoord geef op een vraag die ik niet goed heb verstaan waardoor het antwoord dus ook niet klopt.
4. Half meelach om een grap die ik niet heb verstaan om vervolgens aan degene naast mij te vragen wat de grap was.
5. Mijn solo-apparatuur altijd bij de hand heb en vraag of mensen deze om – en – om willen gebruiken. (geweldige tip om door elkaar praten in vergaderingen te voorkomen!)

Af en toe hoor ik het nog: “ik merk niets aan jou”. Vooral van mensen die ik voor het eerst ontmoet. Vervolgens ga ik rustig achterover zitten in plaats van ingespannen naar voren. Met mijn solo-apparatuur, pen en papier bij de hand. En zeg met een grote glimlach: “No worries, je merkt het snel genoeg!”
Wenst u meer informatie over Solo Apparatuur? Neem dan contact op met Joosten Hoorspecialisten

Posted in: